| تبليغات | X |
شعر آبادان
 کلیه شعرای موجود در این وبلاگ متعل به صاحب این وبلاگ می با شد لطفا پس از کپی کردن نام این وبلاگ و نویسنده را هم نیز بنویسید
خدایا به من آرمشی عطا فرما تا بپذیرم: آنچه را که نمی توانم تغییر دهم. شهامتی ده: تا تغییر دهم آنچه را که می توانم. بینشی ده: که تفاوت این دو را بدانم. و فهمی ده: که متوقع نباشم تمام مردم دنیا مطابق میل من عمل نمایند. |
به تو که فکر میکنم
خنده ام می گیرد چه شبها تا صبح به خاطر تو گریه کردم نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
نظر سنجی فرهنگی
سلام دوستان عزیز
واقعا نمی دونم چی بنویسم . حالا بعد از این همه عمر یه با یه دختری آشنا شدم . که احساس می کنم خیلی بهش علاقه مندم . و احساس می کنم اون هم به من علاقه داره . اما هر وقت که بهش ابراز علاقه می کنم فقط به خاطر اینکه دو سال(یک سال و خرده) از من بزرگتره می گه من اصلا نمی تونم به تو به عنوان شریک زندگی نگاه کنم . ما فقط دو تا دوستیم. حالا شما دوستان لطف کنید تو نظر سنجی که سمت راست گذاشتم شرکت کنید . البته می خوام بدونم تو ایران امروز آیا هنوز این مسئله مهم است یا این جور مسائل حل شده؟ البته چند تا از دوستان نظر گذاشتن خواستم این نکته رو هم بگم که من 62 هستم و خانم 60. و هر دوی ما تحصیل کرده هستیم . یه سوال دیگه هم دارم اگه لطف کنین نظر بزارین : تقصیر کیه ؟ خدا - رسم و رسوم - یا من یه کم دیر به دنیا اومدم ؟
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
به نام خدا مرگ می آمد طناب در دستم پرستش رقاصه هندی پوششی بر شکوه های کفرانه نا امید از لبخند به تاریخ بدهکار شدم؟!... از بی انتهایی قیمت بستنی تا بی ارزشی لبخند کودکی نگاهم به طناب گره خورد با چه شوقی بوسه بر گردن من تک تک گره ها را لمس می کرد اکسیژن آزاد ریه ام آبستن تکرار دعا های بی اثر مادران به درخشندگی سیاهی آسمان یک بار هم که شده سرنوشت را بازیچه گرن و طناب و نگاه خیره خواهم کرد و مرگ لالایی می خواند نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
دوباره شکوه های کودکی
تا همیشه خنده های زورکی زبان مادری یا نامادری اصولا در اصل ۱۵۷ ما که در پی گنج فلز یاب نگاشت از دماسنج باز یادم رفت... در حرارت رفاقت تا سراب سعادت از کمای سکوت همان آرزوهای کودکی دوستاهای پولکی باز کدوئین چشمات انتی بیوتیک نگات تمام داروخانه لبهات همه گنج و رنج و شرجی نخلهای بی سر نه غربی و نه شرقی ... به غرورم بر می خورد می آید و از سر می خورد میرود از اول می خورد او که به آخر می خورد به شعورم بر می خورد از در به در می خورد از دست پدر می خورد او که از شام تا سحر می خورد به حضورم بر می خورد گوشم صداهای کر می خورد دستم خیال بال و پر می خورد چشمهایی که نگاهای پکر می خورد راستی ... هستی با مستی قافیه بود
من این شعرم رو خیلی دوست دارم چون از زندگیم توش نوشتم نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
دروغگو چمن داشته باشد حیاط خلوت خانه آرزوهای کودکی قسم می خورند آینده هیچ کودکی آرزو نکند زیر سقف خیالی خانه پشت هزار تا آرزو یادمان رفت ... دوست داشتیم چمن ، سبزه ، جنگ نباشد راستی بابا بهشت رفت ؟ میگفت کنار تو بهشت است ذروغگو به بهشت نمی رود !!... خانه خرابه های دلم چمن ندارد نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
به تو چه ؟ همه زندگی شده گیتارم !.... مردم فکر می کنن ... که من بی کارم مردم را چه کار؟! عشق من گیتار است چه بگویم ؟؟ گیتارم بی تار است صدای آهنگ تارهای گیتار بی تارم گوید: برا ی مردم می نالم نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
سایه ام از من می ترسد سایه ها سایه ها مگه بی کارید ؟ که اینطور پریشون روی دیوارید؟ دیگه همه می دونن چقدر تیره و تارید شاید هم عاشق غار غارید شما انعکاس سیاه دنیائد چند وقته روی دیوار دنیای مائید ؟ یکی می گفت آشنای خدائید از مائید اما خیلی جدائید دنیا سیاه شد پس کجائید؟ نکنه ما رو دیواریم و شما رهائید ؟ نکنه ما سکوتیم و شما صدائید؟ نکنه ما عروسکیم و شما عروسک گردون مائید؟ ما دیویم و شما پریون و رویائید ما شعریم و شما شاعر مائید سایه سایه ها مگه بیکارید که دل شکسته زندونی دیوار مائید؟
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
تبریک سال نو قسم خورد آخرین خورشید می سوزد دارد تمام می شود می بینی ؟ سفره پوسیده ماهی مرده زرد شده سبزه سین ها هنوز می خواهد با خورشید تمام شود هفت نما بوده تاریکی تاریخ در دقیقترین دقیقه این هفته ها خونها خورد تا نوروز نو بماند چشم دوخته بوی بد مرداب می زاید نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
دلم خونه به نام خدا
آنقدر با گل سرخ در شهوت غرق شدیم رنگها، زیبایی، یادمان رفت این بود صدای تنهایی حشرات وحشی که انسانیتشان را در شهری انسانی پیکار کردند فصل کوچ فکر آمده بود سنجاقک معنای شروع دوباره سبزه را نمی فهمید از قد کوتاه این درختان بلند پیداست که کرمها بی تفاوت از کنار شیرنی میوه های کال می گذرند وقتی در شهرک انسانی درخت محکوم به نبودن شد به همراه فکرها کوچ کرد و رفت تا سطلهای زباله بلندتر از عظمت آنان شروع پایان انسانیت حشرات وحشی باشد خیابان ها قسم خوردند خودشان را به چند جلد تاریخ بفروشند که بر طرح جلد خیابانمان ننویسند درختان سر به زیری که با سنجاقک ها به بد نامی ، گمنامی ، فراموش می شوید این بود صدای سکوت جغد به حشرات ... درختان کوتاه .... ناله آواز می کرد .
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
مترسک رقصیدن میان مترسک ها
کرشمه برای ادم نماها ایستاده متولد شده اند سکوت تنها حرفی بود بلدند مرگ کلاغ ترانه زندگی نمی فهمند شادی چگونه شادمان می کند رقصیدن میان مترسک ها چرا ؟ نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
شوخی به نام خدا با خدا هم... هنوز هم قد و نیم قد فکر نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
تکرار تو
کوبه هایی آونگین در ذهنم کودکانه تصویری آراسته از عشق فقط و فقط در ذهن من با خدا رفتم تا خدا شوم تکرار تو در ذهن من که آسمان بی هوده آبیست دریا بی هیچ توجیهی نماد از بی انتهایئست بی توجهی تو دلیلی بر کتمان خدائیست ذهن من ... تو... تکرار ... نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
ساحل ضربه مي زند ادامه مطلب نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
دریا دریا ... فارغ شد ... پنجشنبه بود عصر سه شنبه صبح چهار شنبه پنجشنبه پسر دریا خورشید را می توانست خاموش کند دریا غرق در جنون خون یادش رفت ... پسرش می خواهد آسمان را سیاهپوش کند کم کم ... دریا رنگ آبی چشمهایش را بوسید و با موج بی نشانی رفت دریا ... غرق شد... نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
مرکز شهر بیابونه به نام خدا آسمان غربال بوی باروت تلاش برای نفس کشیدن .... فراوان رنج برد زنی تا از اولین بوسه اکسیژن به ریه ام خرسند شوم سرمست بوی خون نره می زدم های ثانیه ... بابا چند روز است که نیست ؟ در یاد کودکانه ام هست که مادر فقط می گریست اگه خوشتون اومد ادامه مطلب رو هم بخون در ضمن بگم ها این شعر مخصوص آبادانی هاست ها ... ادامه مطلب نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
خواب زشت سلام ببخشید که دیر به دیر سر می زنم . خوب امتحاناته دیگه ... خواب دیدم که خوابم در میان دو آینه بی نهایت قلمم بی تفاوت به واژه ها عکسهای دیوار طعنه می زدند کودکی فسیل وار به هجای پیرمرد خردمند خندید جوان هوس را عشق گفت از شهوت آسمان را بوسید کاش می شد بیدار شوم شکل احساس دیوار سکوت را بیزار شوم سرد بی روح مثل آینه بی هدف مثل امروز گم شده مثل فردا ناگه از خواب پریدم باز هم خود را در خواب دیدم نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
معشوق به نام او که زنامش وجودت آمد پدید که زیبایی عشق را باید بدید شب رفت و سحر پدیدار شد عاشق از خواب غفلت بیدار شد گفتم ای عاشق به دیده و نه به دل کجابینی عشق مابین سه دل دو رویی در دیار عاشقان جفاست تنها ترین معشوق تنها خداست سال نو پیشا پیش مبارک نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
آدمک برفی فصل سردی آمد قلبها سرد شد فصل سردی رفت وقلبها سرد ماند حرارت معنایی نداشت جز در پس تو و ناز نگاهت در خیالی اندوهگین کوچه پس کوچه های گم شده در انتهای خیابان عمق نگاهت تو مثل گرمی آیات جاودانه من در حرارت نگاهت سوختم با تنی سرد بوران خبر از نگاهی می داد که روزی... همه زشتی وجود آدمک برفی را می سوزاند غافل از اینکه این نگاه سرد آدمک مشتاقانه آفتاب را آرزو می کرد آدمک برفی می دانست که هر گز گل را در بهار نگاهت نخواهد دید و همچنان با خیال نگاهت گرم شد قطره قطره سوخت بیا و عشق را باور کن تا نگاه آدمک هنوز هم به عشق مادرانه آفتاب امید دارد . نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
خسته به نام خدا با سلام . شبها سلامی به روز صبح آغاز بی خدایی وانسان جلوه گر جدایی خسته ام ... از بخت از تقدیر از زندگی از مرگ از آفرینش دورباره بعد از مرگ وشکست خورده... از تلاش و تکاپو از دوست بودن و دوست داشتن از دیدن معراج و عاشق ... نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
شاملو
جمله ي " دوستت مي دارم " در اكثر موارد رشوه ئي است كه براي گريز از تنهائي پرداخت مي شود و يكي از دلايلي كه عشق را به " تصاحب " تبديل مي كند به احتمال زياد همين وحشت از تنهائي است . گفته اند "انسان حيواني اجتماعي است ". پس انسان ناگزير از دوست داشتن ديگران است . -احمد شاملو نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
از روزی که... از روزی که تو رو دیدم به این دنیای زشت خندیدم کم کم یادم رفت کی بودم واسه چی بود اون همه نماز و سجودم هر چی خوبتر نگاه کردم بیشتر به هیچی رسیدم یه بچه کثیف افتاده گوشه خیابون هر چی شهر بزرگتر بیشتر شبیه می شه به بیابون بچه ها دنیا می یان بدون این که یادشون بدن کجا می یان ؟ چرا می یان ؟ گذشته که ندارن از آینده هم بیزارن
بقیش باشه هفته دیگه .... نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
عاشقانه عاشقانه
به تو فکر کردم در این هرج و مرج خانه و با انگشتم زیبایی تو را دو چندان بر دیوار خیال کشیدم ابر خیال تو برسرم بارید آرایش تو را ... زیبایی تصور مرا و حتی ... هرج و مرج خانه را شست ... نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
اي تنها ستاره ي روشناييهام تنها تويي تويي تو خلوت بي كسيهام نشسته عكس تو رو قاب دلواپسيهامبمون پيشم كه موندني تريني برام يادته ، يادته اون روز كه بهم ياد دادي اون روز آشنايي يادته آشنايي با نت يادته چت گونل با آباداني يادته بي وفايي نكني زود منو فراموش بكني با تو چت مي كنم و بي تو دگر نمي كنم يه روز دل نازكم و تكه تكه نكني
اینم یه شعر ناز از یکی از طرفدارای ناز وبلاگ ابادان شعر نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
وقتی به دنيا آمدم صدايی در گوشم طنين انداخت و گفت تا آخرين لحظه عمرت با تو خواهم ماند! گفتم تو کيستی ؟؟؟ گفت : غم!! خيال کردم غم عروسکی است که ميتوان با آن بازی کرد و حال که فکر ميکنم ميبينم خود عروسکی هستم نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
عشق هرگز عاشق نخواهم شد هرگز دست به دلی نخواهم برد این تصویر سرزمین من است آنقدر سرد که همه سرما خورده اند آنقدر درد که همه در جا مرده اند سکوت ... تنها راه من بود پنجره خانه می گفت : او به تو می خند به عشق پاکت که عجیب مسخره است به نگاهت مانند : کودکی فقیر به صاحب مغازه آب نبات فروشی به امید ترحمی منتظر روز محبت است به دست مهربانی که هرگز نبوده به مانند پیرزن کوزه شکسته گدای آستان غریبه ای شده هرگز عاشق نخواهم شد و بدان که بی عشق نخواهم مرد اگه دندونهای خوبی می خوای کلیک کن
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
زندگی من از غم وغصه می گم تو می گی ماهو نگاه کن من از خونه بی بابا می گم تو می گی برو یکم دعا کن من همش تو فکر فردا گشنه ام یا که سیرم تو همش تو فکر عشقیو می گی بی عشق از پیشت دارم میرم من می گم برو خیابون نگاه کن اون بچه که پیرنش پارستو صدا کن ازش بپرس می دونه شام چیه ناهار چیه اصلا می دونه محبت دیدنیه یا خوردنیه کی می دونه کجا میره چی میخوره فردا می خواد چکار کنه اصلا بی خیال خیابونو نگاه نکن اصلا به تو چه که کی گشنن کی سیره کی تو دلش غمو کی داره از خوشی میمیره کی از نداشتن بابا غصه اش می گیره کی مامانش تو فکراینه که بچش از گشنگی نمیره تو فکر روح لطیفو من تو فکر فردام اون دختر تنها فکر جای خواب واسه امروز من می گم دلم از سنگه بسکه غصه دیدم دلم از تنهایی تنگ تنگه من می گم بچه تنها شاید بمیره تو می گی من دنبال اونم که عشقو واسم بگیره من می گم دلم از سنگه سنگی که ذره ذرن خورد خورده تو می گی قلبم لطیفه دنبال یه عشق ظریفه آره برو باید بری فاصله بین فکر تو تا من مث فاصله بین زمینو آسمونه *********************** تو هم تو هم با من نبودی مثل غم مثل نفرت با من تو هم با من نبودی مثل اشک مثل حسرت بامن تو هم با من نبودی مثل درد مثل نکبت با من تو هم با من نبودی مثل زجر مثل حقارت با من تو هم با من نبودی مثل تحقیر مثل شکست با من تو هم با من نبودی مثل گرسنگی مثل درماندگی با من تو هم با من نبودی مثل شب مثل سیاهی با من تو هم با من نبودی مثل باران مثل سیل اشک با من تو هم با من نبودی مثل سختی مثل عذاب با من تو هم با من نبودی مثل نداشتن مثل تنهایی با من تو هم با من بنودی مثل خیانت مثل ساده لوحی با من تو هم مثل همه بودی تو هم با من نبودی
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
قلمم به نام الله قلمم خوابش برد... از خستگی وکلمات فراموش کرند.... سفیدی کاغذ پوزخند می زد اجباری نیست در آفرینش بر بازماندگان شمشیرها بر تنی که از زخمهای طعنه خونین بود نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
دیو وقتی شنیدم صدایت... احساس زشتی به من می گفت: تو زیبایی ... و باید نمود برات جان فدایی حیف که عشق من تنهائیست در خیالم فرشته ای خدایی است همه تلاشم برای سیاهیست آری... من دیوم با دنیای شما غریبم این همه زشتی کجا دیدم ؟؟ در دنیای دیوان کی رها کنیم در خیابان به امید خدایان معصوم کودکان را لااقل می گوییم : دیویم به عمر عشق و احساس ندیدیم سیاه صفت و دشمن سپیدیم آری من دیوم اما از شما ها ترسیدم همچو اسبی ز دنیایتان رمیدم تا به افسانه سرزمینی رسیدم در آنجا همه چیز جابه جا بود دیو پایین و آدمی بالا بود نمی دانم... چه چیز انسان را دیو نمود که حتی خدا را نمی کرد سجود
وقتی شنیدم صدایت ... زیبا احساسی می گفت : باید شوم جدایت ...
نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
شهر من شهر من... شهری با صفا زده بر آن فقر دامن هر روز که می گذرم از این کوچه فتاده بر زمین یکی سوژه کودکی ژنده پوش غم گین و بی کس می کنم احساس مسئولیت من که چرا او مانده با این پیراهن نیست برای تربیتش یکی دامن پس عدالت کجاست ؟ که اینچنین از ما جداست او کیست ؟ زاده هوس شیطانی یک مرد طمئه روزگار بی روح و سرد شده از زندگی طرد گفتم مگر او چه کرده ؟ که روز گار برایش نامرده در کدام دو راهی اشتباه رفته که سر تا پایش را غم گرفته مگر او چه کرده؟ که باید شود یک برده آینده کجایی؟؟؟؟ به سوی او هم می آیی؟ دوست دارم نکند عشق را گدایی اینان زادگان عدالتند برای ایرانیان مایه خجالتند و آرام عبور می کنم از کنارش بی آنکه او مرا آید به یادش اما با لبخند **************************************************************** عیدتون مبارک نوشته شده توسط ابادانی تنها | لينک ثابت | موضوع: |
|
 
|
